Inge, 18 november 2009
Oeganda Entebbe

Time to go back again

Vandaag mijn laatste verslag vanuit Uganda. Wat jammer om weg te gaan, maar aan de andere kant heb ik zin om iedereen weer te zien in Nederland.

Ik zal nog even vertellen over de laatste paar dagen. Eigenlijk dachten we dat we de spannendste dingen wel hadden meegemaakt… Dit was dus niet het geval! Zaterdag gingen we eerst met Sumayiah de stad in, zijn naar de African Market geweest en daarna naar Garden city. Dit is een groot en luxe winkelcentrum. Daar hebben we gezellig gegeten en gebowld, de banen hier lijken trouwens veel korter. We hadden namelijk best veel strikes, een hele prestatie voor ons.

Daarna begon het grote avontuur; op stap in Kampala! Dit is al big story, dus ik zal proberen het snel te vertellen. Eerst gingen we ons even opfrissen in het guesthouse, daarna was het plan om naar Klaas en Susan te gaan. Zij wonen in Luzira en dat is een best ver vanaf Makindye. Omdat het donker was, leek het ons verstandig een veilige Boda Boda te regelen. Dus wij dachten aan bodadriver Godwin. Hij heeft ons ook vrijdag vanaf Luzira naar het restaurant gebracht en is de vaste chauf van Klaas, erg betrouwbaar. Wij belden hem op en zei rond 22.00 bij ons voor de deur staan. Op z’n Ugandees werd dat 22.45 uur. Toen we achterop zaten, vroegen we of hij ons naar Klaas kon brengen. Hij zei; ‘No we’re going to a bar. Klaas and Susan are there to.’ Dus wij gingen er van uit dat hij contact met hen had gehad en vonden het allemaal prima! Daar aangekomen was er echter geen spoor van Klaas en Susan en een telefoontje bracht verheldering. Ze hadden helemaal geen contact gehad met Godwin, hij had op eigen houtje bedacht gezellig met twee Nederlandse dames op stap te gaan! Hmmm beetje vreemd maar wel heel grappig. Gelukkig heeft hij ons daarna op de juiste plek afgezet en kon de avond beginnen.

Wij stapten bij Susan in de grote Range Rover. Ze zou rijden, ook weer terug naar huis. Er worden hier geen drankcontroles gehouden, maar ze beweerde dat ze rustig aan zou gaan doen. Vervolgens vertelde ze dat ze erg hield van tequila en bier. Dit beloofde wat te worden. Al snel arriveerden we bij de Casablanca pub. Erg leuke muziek en er waren veel vrienden van Susan. We maakten kennis met iedereen en stonden heel gezellig. Al snel zaten we aan de B52 en kregen we Smirnoff wodka in onze handen gedrukt. Ook feliciteerden we Frida, een goede vriendin van Susan die erg jarig en daardoor ook erg dronken was. Na een uurtje moesten we naar de volgende bar, bij Casablanca was de party namelijk voorbij. Dus wij liepen naar de auto, voordat we er erg in hadden was Frida achter het stuur gekropen. Maar dat is niet gevaarlijk ‘I drive the best when I’m drunk.’ Fijn om dat te weten! Het ging ook allemaal goed en we kwamen aan bij het Sheraton hotel. Allemaal heel hip en wij hadden het idee op te vallen; we waren de enige blanken, hadden als enige dames geen hakken aan en ook niet zulke korte rokjes. Helaas was dit feest ook op z’n einde, dus gingen we verder naar de volgende tent. Ik besloot dat ik wel een poging durfde te wagen om daar heen te rijden, maar na een paar meter parkeerplaats gaf ik het op.

Daarna kwamen we aan bij Silk. Goede muziek, veel mensen en het zag er mooi uit. We stonden weer gezellig met iedereen te kletsen en leerden veel nieuwe mensen kennen. Natuurlijk weer 3 telefoonnummers en 5 emailadressen verzameld. Op een gegeven moment kwam Susan ons halen, het was tijd om naar huis te gaan. Ze waren de kroeg al aan het schoonmaken, het was al half 7! Buiten aangekomen was het al licht geworden en voor de gelegenheid gingen Linda en ik op z’n Limmens ‘een padje pakken’. Prachtige foto!

Toen stapten we allemaal weer in de auto en zijn we met z’n zessen naar een restaurant in de buurt gereden. Het was eigenlijk gesloten, maar we kregen het voor elkaar dat het speciaal voor ons open ging. We bestelden eieren met spek en thee. Het duurde even, maar uiteindelijk hadden we een heerlijk ontbijtje en het was nog steeds erg leuk. Rond 9 uur werd het tijd om maar eens naar huis te gaan, wij zouden bij Susan blijven slapen dus gingen met haar mee. Nu dacht ik wel dat het mij ging lukken om te rijden, dus ik stapte rechtsvoor in de auto Het was gelukkig een automaat, schakelen met mijn linkerhand was mij denk niet gelukt. Eerst achteruit de parkeerplaats af, vervolgens aan de linkerkant van de weg rijden. Ik heb wel eerder verteld over de chaos op de weg in Kampala, het viel nu nog wel een beetje mee. Het was helemaal top, al die Matatu’s en Boda Boda’s inhalen. We weten nu ook dat er in Kampala geen verkeersregels zijn. Wie het hardst aan komt rijden krijgt voorrang. Gelukkig zijn wij veilig bij het huis van Susan en Klaas aangekomen en konden we om half 10 eindelijk slapen!

Na 2.5 uur slaap was het tijd om weer uit bed te gaan, we hadden namelijk meer te doen vandaag. We zijn na de lunch weer vertrokken naar ons guesthouse. Daar hebben we onze koffers gepakt en om 17.00 kwam Ronald ons ophalen. Hij bracht ons naar zijn tante Maureen in Entebbe. Een ontzettend leuke vrouw! We zitten erg gezellig en hebben weer een heerlijk diner. Na het eten gaan we snel naar bed, we zijn namelijk een beetje moe. De volgende dag worden we opgehaald en gaan we naar Mind Set. Een organisatie dat opgezet is door Maureen. De stichting helpt kansarme jonge vrouwen, ze leren daar vak en kunnen daarmee een baan vinden. Ontzettend leuk en interessant om te zien!

Na Mind Set worden we naar de boot van Ssese Islands gebracht. Na een rustige vaartocht komen we aan op het eiland. Werkelijk prachtig! Een wit strand, helder water en ook nog mooie groene natuur. We hebben een leuk huisje en krijgen daar lekker te eten. De volgende dag gaan we optijd uit bed, we willen namelijk de hele dag op het strand liggen! Maar jammer jammer, het is bewolkt. Toch doen we een poging, maar na 10 minuten moeten we het toch opgeven vanwege de regen. Gelukkig breekt na 1 uur de zon door en kunnen de bikini’s aan! We zijn intens blij en gaan uitgebreid liggen. Lekker relaxen, zwemmen, lezen. Perfect! Rond 15.00 uur krijgen we lunch, aan een tafeltje op het strand. Dan zien we opeens heel veel velvet monkeys! Ze lopen op het hotel-terrein, het zijn er minstens 15. Hier hoef je de jungle niet voor in, ze komen gewoon naar ons toe. We staan op een paar meter afstand van ze en ze laten ons lekker kijken. We maken veel foto’s en daarna zijn ze verdewenen.

We genieten nog een tijdje van de zon en later de zonsondergang. Daarna doen we rustig aan, eten ons diner bij het kampvuur op het strand en gaan vervolgens naar bed. Onze laatste nacht in Uganda!
De volgende ochtend gaan we er vroeg uit, we moeten de boot van 8 uur. De reis gaat weer prima en om half 12 komen we weer aan in Entebbe. We worden door Ronald opgepikt en hij brengt ons naar Maureen. Ze is zo blij ons te zien en het is zo leuk dat we zo welkom zijn. Er wordt zelfs voor ons gebeden dat wij een leuke man vinden en kinderen krijgen. Nou wie weet wat er gaat gebeuren de komende tijd!

Dit was het van de laatste paar dagen. Ik vind het hartstikke leuk dat jullie mijn verhalen hebben gevolgd. Er was steeds zoveel te vertellen en heb geprobeerd mijn verhalen zo kort mogelijk te houden. Als ik terug kom, mogen jullie allemaal bij mij langs komen om alle (minstens 1200) foto’s te zien

Vanavond om 22.55 vertrekt ons vliegtuig en morgen om 05.30, Nederlandse tijd, komen we aan op Schiphol.

Veel liefs en ik zie jullie weer in Nederland!

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl